Anne babaya bağımlı çocuklar yetiştirmeyin!

0
244

Yaşam her zaman güzellikler getirmez bizlere… Acı, mutluluk, üzüntü hepsini içinde barındırır hayat denilen çark. Çocuklarımızı yetiştirirken bir yandan tüm bu kirliliklerle mücadele etme gücünü öğretirken, diğer taraftan keşke hiçbir zaman hayatın olumsuzluklarıyla karşılaşmasın ister anne ve baba yüreği. Ne var ki bir gün onları her şartta koruyan, dünyanın en güzel varlığı hissini veren o perde sıyrılacak ve hayatla yüzleşecekler. Ancak anne baba bağımlığı çocuğunuzun bu döneminde pek çok sıkıntı yaşamasına neden olabilir.

Çocuklarımıza mücadele etmeyi nasıl öğretebiliriz?

Çocuklarımızın bilinci o kadar aktiftir ki bizim yaptığımız her hareket beyinlerine hemen kazınır ve tüm verdiklerimizi pusula olarak daima yanlarında tutabilirler. Örneğin yolda yürüyoruz ve düşüyor, anne yüreği hemen kaldırmak istiyor. Tut annecim elimi, senin annen her daim arkanda… Öyle ya hangi anne çocuğunun arkasında olmak istemez. Bunu gören çocuk her düştüğünde nasılsa kaldıracaklar diye düşünüp yerinden kalkmıyor bile. Sadece ebeveynlerinin gözünün içine bakıyor kaldırsınlar diye. Şimdi geri saralım sahneyi. Uzaktan izliyoruz onu, kaldırmamızı istediğinde ne çok katı bir yaklaşımla, ne de karakterine bir ömür mal olacak  bağımlı bir anne edasıyla davranmadan, hayır canım sen kendin kalkabilirsin, sende bu potansiyel var dediğinizde ayağa kalkar kalkmaz gözünden yansıyan kendinden emin bakışları göreceğinize eminim. Belki doğrulana kadar biraz içimiz sızlar elimizi uzatmadık diye ama emin olun ki ilerde her zorlukla karşılaştığında kendinden kuvvet alacağını da bilir.

Anne ve baba olarak onlara nasıl yol göstermeliyiz?

Çocuklarımızın bir ömür bize güvenip bağımlı, sorunlarıyla mücadele etmek yerine anne babası olsa dahi başkalarının ayaklarıyla yürüyen bir kişilik olmasını mı tercih ederiz, yoksa kendi aklı ve gücüne güvenen hiçbir durumda gözümüzü arkada bırakmayacak çocuklar mı yetiştirmeyi arzularız. Onlara gölge olalım, akıntıyla baş etmeye çalışırken ellerindeki kürek olmayı yeğlersek o kürek elinden kayıp gittiği anda çaresizce kendiyle baş başa kalacağını unutmayalım. Her şartta kendilerine değnek olan anne ve babalarıyla değil, kendi akıllarıyla mücadele etmenin ve bunun başarısının hazzını yaşatalım. Şunu soralım kendimize hangisi bize mutluluk verir. Bize bağlı olan evlatlar mı yoksa bağımlı olanlar mı? Sevgiyle kalın